Paro przepuszczalność.
Jeśli szczególnie zależy nam na tym, aby ściana dobrze oddychała, a więc miała zapewnioną optymalną dyfuzję pary wodnej, nie wybierajmy farby z połyskiem, lecz w półmacie, a najlepiej w macie, gdyż ta pierwsza, nazywana farbą lateksową posiada więcej niż farba matowa spoiwa-substancji wiążącej, tj. żywicy syntetycznej, co za tym idzie, słabiej przepuszcza parę wodną, co w pewnych warunkach może mieć negatywny wpływ na pożądany mikroklimat pomieszczenia, zaletą tej farby jest jednak, co oczywiste, spora odporność na zabrudzenia i możliwość wielokrotnego przemywania, więc coś za coś. Jednakże paro przepuszczalnością farb nie przejmujmy się w ogóle, kiedy mieszkamy w budynku, bloku z tzw. wielkiej płyty czy innym posiadającym ściany betonowe, gdyż takie ściany i tak nie oddychają, w przeciwieństwie do ścian wymurowanych tzw. technologią tradycyjną, np. z cegły ceramicznej lub bloczków komórkowych,
silikatowych. Nawiasem mówiąc, jeśli chcielibyśmy aby nasze ściany maksymalnie oddychały, co jednak podnosi koszta co do materiału i zastosowanej technologii, to wybrać musielibyśmy farbę silikatową, której paro przepuszczalność przekracza 90%, w porównaniu do farby akrylowej ok. 60%, wskaźnik ten zmniejsza się, im wyższy połysk ma farba. Ale sens zastosowania farby silikatowej byłby tylko wówczas, gdyby ściana wymurowana metodą tradycyjną obłożona była od wewnątrz tynkiem mineralnym i zagruntowana preparatem mineralnym, nie wchodzi tu w rachubę popularny tynk gipsowy maszynowy. Tego typu renowacje, kiedy nakłada się tynk mineralny na oczyszczoną cegłę i na koniec farbę silikatową, wykonuje się w zawilgoconych i podatnych na pleść i grzyb pomieszczeniach poniżej gruntu, tutaj maksymalne oddychanie ścian jest nieodzowne, np. w starych kamienicach nie posiadających w ogóle hydroizolacji od gruntu.
Zapytaj eksperta o wycenę prac remontowych, w tym malarskich. przejdź do listy porad...
Jeśli szczególnie zależy nam na tym, aby ściana dobrze oddychała, a więc miała zapewnioną optymalną dyfuzję pary wodnej, nie wybierajmy farby z połyskiem, lecz w półmacie, a najlepiej w macie, gdyż ta pierwsza, nazywana farbą lateksową posiada więcej niż farba matowa spoiwa-substancji wiążącej, tj. żywicy syntetycznej, co za tym idzie, słabiej przepuszcza parę wodną, co w pewnych warunkach może mieć negatywny wpływ na pożądany mikroklimat pomieszczenia, zaletą tej farby jest jednak, co oczywiste, spora odporność na zabrudzenia i możliwość wielokrotnego przemywania, więc coś za coś. Jednakże paro przepuszczalnością farb nie przejmujmy się w ogóle, kiedy mieszkamy w budynku, bloku z tzw. wielkiej płyty czy innym posiadającym ściany betonowe, gdyż takie ściany i tak nie oddychają, w przeciwieństwie do ścian wymurowanych tzw. technologią tradycyjną, np. z cegły ceramicznej lub bloczków komórkowych,silikatowych. Nawiasem mówiąc, jeśli chcielibyśmy aby nasze ściany maksymalnie oddychały, co jednak podnosi koszta co do materiału i zastosowanej technologii, to wybrać musielibyśmy farbę silikatową, której paro przepuszczalność przekracza 90%, w porównaniu do farby akrylowej ok. 60%, wskaźnik ten zmniejsza się, im wyższy połysk ma farba. Ale sens zastosowania farby silikatowej byłby tylko wówczas, gdyby ściana wymurowana metodą tradycyjną obłożona była od wewnątrz tynkiem mineralnym i zagruntowana preparatem mineralnym, nie wchodzi tu w rachubę popularny tynk gipsowy maszynowy. Tego typu renowacje, kiedy nakłada się tynk mineralny na oczyszczoną cegłę i na koniec farbę silikatową, wykonuje się w zawilgoconych i podatnych na pleść i grzyb pomieszczeniach poniżej gruntu, tutaj maksymalne oddychanie ścian jest nieodzowne, np. w starych kamienicach nie posiadających w ogóle hydroizolacji od gruntu.
Zapytaj eksperta o wycenę prac remontowych, w tym malarskich. przejdź do listy porad...
Wszelkie prawa zastrzeżone